Kultura lubelsko-wołyńska - Archeologia Sandomierz

Kultura lubelsko-wołyńska

(ok. 4200-3700 r. p.n.e.)

 

Jest to pierwsza kultura rolnicza o pochodzeniu miejscowym, choć na jej powstanie miały wpływ impulsy z kręgu kultur rozwijających się w Kotlinie Karpackiej. Ludność ta zamieszkiwała żyzne tereny Wyżyny Lubelskiej i Sandomierskiej.

Kultura lubelsko-wołyńska nazywana jest też kulturą ceramiki biało malowanej ze względu na pojawiający się na naczyniach ornament malowany białą, kredową farbą.

Do charakterystycznych form należą czarki i amfory. Występują też inne naczynia, np. w kształcie bębnów.

Ludność kultury lubelsko-wołyńskiej zamieszkiwała osady położone w miejscach naturalnie obronnych, obwarowane systemem rowów, fos i palisad. Znane są też podobnie otoczone puste place (bez śladów zabudowań), które interpretuje się jako zagrody dla bydła (kraale) lub miejsca zebrań o charakterze kultowym czy ceremonialnym. Pozostałości takich rowów otaczających kulminacje wysokich cypli lessowych odkryto np. w Złotej w pow. sandomierskim (Złota- Grodzisko I) i w Sandomierzu na Wzgórzu Zawichojskim.

 

alt.php?id=416

 

W tym czasie nastąpił wzrost demograficzny i gospodarczy, który zrodził zapotrzebowanie na wysokiej jakości surowce krzemienne, m.in. krzemień wołyński, z którego uzyskiwano długie wióry. Na Wyżynie Sandomierskiej popularnym surowcem do produkcji narzędzi był nadal krzemień czekoladowy.

 

alt.php?id=417 alt.php?id=418

Czy wiesz, że...

Skład doskonałej jakości wiórów z krzemienia czekoladowego, znaleziony w obrębie starorzecza Wisły, prawdo-podobnie został złożony w ofierze bóstwom wodnym – akwatycznym. Tworzą go 23 zabytki krzemienne, w tym 16 zachowanych w całości. Najdłuższy wiór mierzy 16 cm, a średnia długość okazów wynosi niemal 14 cm. Na ziemiach polskich tylko dwie kultury neolityczne dysponowały na tyle zaawansowaną techniką produkcji krzemieniarskiej, która pozwalała na uzyskiwanie tak dużych okazów. Są to kultury: lubelsko-wołyńska i pucharów lejkowatych.

W okresie neolitu pojawiły się pierwsze przedmioty metalowe, choć były jeszcze wielką rzadkością. Większość to proste kółka z drutu miedzianego, służące jako ozdoby.