Neolit - Archeologia Sandomierz

Neolit

czyli młodsza epoka kamienia

(VI tys. p.n.e. - ok. 2300 r. p.n.e.)

 

Początki neolitu na ziemiach polskich wyznacza pojawienie się nowych grup ludności, o całkowicie odmiennym sposobie życia, opartym na gospodarce rolniczej. Przemiany gospodarcze wymusiły przejście do bardziej osiadłego trybu życia. Pojawiły się stosunkowo długotrwałe osady z rozwiniętymi formami budownictwa naziemnego i ziemiankowego – domy o trwalszej konstrukcji z funkcjonalnym podziałem wnętrza. Zaczęto wytwarzać nowe rodzaje narzędzi z krzemienia i kamienia (siekiery, topory, dłuta, sierpy), niezbędne m.in. do karczowania lasów i uprawy ziemi. Ludność wczesnoneolityczna przyniosła ze sobą znajomość lepienia i wypalania naczyń glinianych, tkactwa i innych, nie znanych wcześniej umiejętności (np. gładzenia wyrobów kamiennych).
Neolit to również epoka nowych wierzeń religijnych, czego wyrazem jest bogactwo rodzajów pochówków zmarłych i pojawienie się cmentarzysk.
Wprowadzenie uprawy roślin i hodowli jako podstawowych sposobów zdobywania pożywienia, przemiany w sposobie życia i postęp osiągnięty w różnych dziedzinach określane są mianem „rewolucji neolitycznej”.

 

Czy wiesz, że...
Ziemia Sandomierska, ze względu na ilość i różnorodność stanowisk archeologicznych, nazywana jest „archeologicznym rajem”. Kwitło tu zwłaszcza osadnictwo neolityczne dzięki istnieniu dogodnych warunków naturalnych do gospodarki rolniczej i hodowli typu pasterskiego. Ludność młodszej epoki kamienia przyciągały urodzajne gleby wykształcone na lessach oraz surowce naturalne, m.in. krzemienie: świeciechowski, czekoladowy, pasiasty i inne. Ich złoża znajdują się na północ od Gór Świętokrzyskich po Wisłę.

 

alt.php?id=38

 

alt.php?id=39